Από έναν βιασμό μετά φόνου σε μια εν ψυχρώ δολοφονία. Από την αρχή έως το τέλος του νέου βιβλίου του Τρύφωνα Ζαχαριάδη η οσμή του θανάτου είναι ανακατεμένη με πάθη, πόθους, ενοχές και πλεγμένη με τα υλικά της εποχής της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη: «Μπουλούκια ανθρώπων κατέβαιναν προς το κέντρο. Οι φωνές τους θυμωμένες. Τα μάτια τους εξέταζαν το αύριο. Το σώμα τους προετοιμαζόταν για σύγκρουση στο σήμερα. Εστηναν τη φιγούρα τους ετοιμοπόλεμα στις γωνιές των δρόμων. Ομάδες έψαχναν να γίνουν ένα με το μεγάλο πλήθος». Δίδυμες, τριανταπεντάχρονες, η Αγγελική και η Φωτεινή, πόρνη η πρώτη, θρησκευόμενη η δεύτερη, βάζουν φωτιά στη ζωή τους και μας παρασέρνουν σε μια εύχυμη ιστορία που τελειώνει με ένα ουρλιαχτό αγάπης.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ
Διαβάστε το πλήρες κείμενο του άρθρου: PDF
